Pawilon Polski na Expo 2025 w Osace
spirala tożsamości
Spirala symbolizuje historię wielu Polaków, którzy zbudowali swoje życie i kariery za granicą — od Chopina po Curie-Skłodowską — nigdy nie tracąc swojej tożsamości ani więzi z ojczyzną i kulturą. Jej ramiona rozciągają się na zewnątrz, otwierając na świat, lecz zawsze powracają do tego samego centrum. Niosą ze sobą wiedzę i kulturę poza granice, by następnie wzbogacone powrócić — tworząc niewidzialną więź łączącą każdego Polaka z jego korzeniami.
Pawilon Polski, zlokalizowany na narożnej działce doskonale widocznej z zewnątrz, został zaprojektowany na planie spirali, uformowanej przez nakładające się na siebie krzywoliniowe ściany o zróżnicowanej wysokości. Otwarta i dynamiczna forma odpowiada potrzebie stworzenia rozpoznawalnego wizerunku widocznego z wielu perspektyw, a jednocześnie przyciąga odwiedzających dzięki przedłużeniom ścian, które wychodzą w przestrzeń otoczenia i zapraszają do jej odkrywania.
Spiralna geometria nie jest jedynie gestem formalnym, lecz świadomie użytym narzędziem przestrzennym, porządkującym sekwencję ekspozycji i sprzyjającym stopniowemu odkrywaniu pawilonu.
Zwiedzający przemieszczają się przez kolejne strefy w naturalnym rytmie, nie tracąc kontaktu z otoczeniem dzięki otwarciom i przeszkleniom doświetlającym trasę zwiedzania. Wędrówka kulminuje w sali koncertowej usytuowanej w sercu budynku — ciepłej, introspektywnej elipsie.
Przestrzeń ta, inspirowana bałtyckim bursztynem — symbolicznym materiałem dla Polski — została obudowana kurtyną z delikatnych, złotych łańcuszków, przywołujących skojarzenia z gałęziami wierzb i krajobrazami, które inspirowały Fryderyka Chopina. Kurtyna integruje wnętrze, maskuje wejścia i buduje intymną atmosferę, subtelnie podkreśloną ciepłym światłem.
Pawilon został w całości wykonany z lokalnej japońskiej sosny — zarówno w konstrukcji, jak i w elewacji — z wykorzystaniem mistrzowskiego rzemiosła japońskich cieśli. To świadomy ukłon w stronę tradycyjnych technik budowlanych, zreinterpretowanych przy użyciu współczesnych narzędzi i metod. Efektem jest żywa elewacja, która w ciągu dnia zmienia swój charakter wraz z grą światła i cienia, podczas gdy wnętrze emanuje ciepłem, komfortem i naturalnym zapachem drewna.
Projekt oparto na logice modularnej, bazującej na powtarzalności zaledwie dwóch typów drewnianych modułów. Strategia ta zapewnia elastyczność w dostosowaniu do złożonej geometrii obiektu, a jednocześnie precyzję niezbędną do realizacji w wyjątkowo krótkim czasie.
Pod hasłem Heritage that drives the future pawilon inicjuje dialog pomiędzy tożsamością narodową a lokalnym kontekstem, pomiędzy tradycją rzemieślniczą a architekturą otwartą na przyszłość.
Polski Pawilon Narodowy na Expo 2025 w Osace odwiedziło ponad milion osób w ciągu sześciu miesięcy trwania wystawy.
Został nagrodzony Brązowym Medalem dla najlepszego pawilonu w swojej kategorii przez Experiential Design Authority ([link]) oraz Złotym Medalem za wystawę przyznanym przez BIE ([link]).
- Obszar
- 1137 m²
- Budżet
- 18M €
- Adres
- 1 Chome Yumeshimanaka, Konohana Ward, Osaka, 554-0044, Japonia
- Partnerzy
- Architekt lokalny: komy Studio (Masafumi Yukimoto, Mihoko Samejima)
Konstrukcja: Jun Sato Structural Engineers (Jun Sato, Yuta Shimoda)
Instalacje (MEP): Masukawa Architectural Equipment Design (Tomoaki Masukawa), Denro (Toshiro Saito)
Oświetlenie: Amber (Kentaro Tanaka)
Krajobraz: Atelier Fuuchi (Junko Anazawa)
Wykonawca: Konsorcjum Finasi SPI JV Turnkey Projects Contracting – FZCO; Nagashima Co.
Ltd.; JSC Corporation
Projektanci wystawy: KAFTI, GDYBY, Wiesław Bartkowski - Status
- Zrealizowano 2025
- Fotografia
- Fernando Guerra / FG+SG
Początki projektu sięgają fascynacji geometrią spirali. Jest to forma, która od wieków inspiruje ludzkość i pojawia się w naturze na wszystkich poziomach: od cząsteczek białek po strukturę galaktyk. W jaki sposób ta geometria odzwierciedla polską tożsamość i ducha innowacji? Granice terytorium Polski nie powstrzymują rozprzestrzeniania się nowatorskich idei, które oddziałują na odległe regiony, a następnie powracają do centrum grawitacyjnego naszego narodu. Te niewidzialne, ale niezbędne dla rozwoju kraju siły znajdują wyraz w dynamicznej formie spiralnych ścian, w których centrum znajduje się sala koncertowa.




Usytuowany na narożnej działce, wyeksponowanej na zewnętrzne widoki, Pawilon Polski został zaprojektowany na planie spirali, utworzonej przez nakładające się zakrzywione ściany o różnej wysokości. Ta otwarta i dynamiczna forma odpowiada potrzebie oferowania rozpoznawalnego wizerunku z wielu perspektyw, jednocześnie przyciągając odwiedzających poprzez przedłużenia ścian, które rozciągają się ku otoczeniu, zachęcając do eksploracji.
Geometria spirali to nie tylko gest formalny; służy ona jako narzędzie przestrzenne, które organizuje sekwencję wystawy i sprzyja stopniowemu odkrywaniu.
Odwiedzający poruszają się naturalnie przez różne przestrzenie, nie tracąc kontaktu wzrokowego z zewnętrzem dzięki oknom oświetlającym części trasy, aż do kulminacji w sali koncertowej zlokalizowanej w sercu budynku — ciepłej, introspektywnej elipsie
Geometria spirali to nie tylko gest formalny; służy ona jako narzędzie przestrzenne, które organizuje sekwencję wystawy i sprzyja stopniowemu odkrywaniu.
Odwiedzający poruszają się naturalnie przez różne przestrzenie, nie tracąc kontaktu wzrokowego z zewnętrzem dzięki oknom oświetlającym części trasy, aż do kulminacji w sali koncertowej zlokalizowanej w sercu budynku — ciepłej, introspektywnej elipsie




Ta sala, inspirowana bałtyckim bursztynem — symbolicznym materiałem Polski — jest otoczona kurtyną ze złotych łańcuchów, przywodzącą na myśl gałęzie wierzb, nawiązując do krajobrazów, które inspirowały Chopina. Kurtyna ta jednoczy przestrzeń, ukrywa wejścia i tworzy intymną atmosferę, subtelnie podkreśloną oświetleniem.


Pawilon wykorzystuje wyłącznie lokalne japońskie drewno sosnowe zarówno w swojej strukturze, jak i elewacji, korzystając z wyjątkowego kunsztu japońskich cieśli. Odwołuje się do tradycyjnych technik, reinterpretowanych za pomocą współczesnych metod, co skutkuje żywą fasadą, która zmienia swój wygląd w ciągu dnia dzięki grze cieni. Wewnątrz drewno zapewnia ciepło, komfort sensoryczny, a nawet aromatyczną obecność.




Konstrukcja opiera się na logice modułowej, wykorzystując wyłącznie dwa typy drewnianych modułów. Ta strategia zapewnia elastyczność w dostosowywaniu się do geometrii projektu, zachowując jednocześnie rygorystyczne standardy budowlane, aby sprostać niezwykle napiętym terminom realizacji.



Konstrukcja opiera się na logice modułowej, wykorzystując wyłącznie dwa typy drewnianych modułów. Ta strategia zapewnia elastyczność w dostosowywaniu się do geometrii projektu, zachowując jednocześnie rygorystyczne standardy budowlane, aby sprostać niezwykle napiętym terminom realizacji.



index












publikacje
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej
- Lecture at Manggha Museum (Kraków) czytaj dalej